Hoe ouder we worden, hoe meer scheuren er in ons leven kunnen ontstaan door grote en kleine verliezen, tegenslagen en teleurstellingen. We hoeven die scheuren niet weg te werken; veel mooier is het als ze er mogen zijn en als het licht er weer doorheen mag schijnen.

Om dit uit te leggen, gebruik ik graag de vergelijking met de Japanse kunstvorm Kintsugi, waarbij kapot keramiek wordt gerepareerd met gouden lak en de breuken zichtbaar blijven. De filosofie hierachter benadrukt dat imperfecties en littekens niet verborgen hoeven te worden, maar juist een bron zijn van schoonheid en kracht.

Als ik Kintsugi vergelijk met het pad van rouw, zie ik dit als een reis door het landschap van liefde, verlies, leven en licht. Op deze reis voel je de liefde voor de persoon of situatie die veranderd is of die je verloren hebt. Het verlies kan voelen als een diepe leegte. Mag het bijbehorende verdriet er zijn? Tranen geven de grond voeding, waardoor er (uiteindelijk) weer iets nieuws kan groeien. Je kunt ook merken dat je minder grip hebt op het leven. Je zoekt naar manieren om het stuur van het leven weer steviger vast te houden.

Durf jij in de loop van deze reis weer op te kijken? Het licht te zien? En uiteindelijk zelf weer te stralen? Ik help je hier graag bij. Met geduld en aandacht kunnen de scheuren oplichten als gouden lijnen van kracht en hoop.

Afbeelding bovenaan: Kintsugi (repairing chips) door Haragayato, gelicenseerd onder CC BY-SA 4.0.